WEWNĘTRZNE SPOSTRZEŻENIE

By admin|Listopad 13, 2015|Sympatia|0 comments

Możemy „spostrze­gać wewnętrznie” także innych, o ile ich ciało (Leib) uchwytujemy jako pole wyrazowe ich przeżyć: w wizualnym zjawisku złożonych rąk dana jest np. „prośba” dokładnie tak, jak w zjawisku wzrokowym rzecz materialna — która jest nam również „dana” jako rzecz (Dingheit) (łącznie z faktem, że posiada wnętrze i stronę tylną). Jakości (tzn. bycie takim-oto) fenomenów wyrazowych i jakości przeżyć tworzą swoistego rodzaju związki istot­nościowe, które bynajmniej nie polegają na uprzednim uch­wyceniu naszych własnych realnych przeżyć oraz cudzych fenomenów wyrazowych, tak iż dopiero tendencja do naśladowania ruchów widzianych gestów musiałaby repro­dukować nasze wcześniejsze przeżycia. Takie naśladowanie jako czysta „tendencja” zakłada raczej już jakieś posiadanie cudzego przeżycia i dlatego nie może wyjaśnić tego, co miało tutaj wyjaśnić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *